Pożywienie
Czyli co, i jak, jada daniel
Daniele prowadzą w pełni dzienny tryb życia. Żerują niemal przez cały czas, robiąc sobie jedynie krótkie przerwy na odpoczynek i przeżuwanie. Wówczas kładą się na ziemi w takich miejscach, z których łatwo można obserwować okolicę. Gdy są czymś zaniepokojone kładą głowę na ziemi i całkowicie nieruchomieją próbując ukryć się wśród trawy. Daniele rzucają się do ucieczki dopiero wówczas, gdy mają 100% pewność, że w pobliżu rzeczywiście czai się jakieś niebezpieczeństwo.
Daniele jedzą przede wszystkim trawę – w okresie od marca do września trawa stanowi blisko 60% ich jadłospisu. Oprócz trawy zjadają także grzyby, porosty, liście drzew, owoce i ziarna. Daniele bardzo lubią kłosy zbóż, a w dodatku zrywają je z niezwykłą wprawą, zupełnie, jakby oprócz pyska dysponowały jeszcze jakimś ostrym narzędziem. Zmieniają swoją dietę w zależności od pory roku. Wczesną zimą żywią się w dużej mierze żołędziami, a gdy zima jest już w swoim pełnym stadium, zabierają się wówczas za pałaszowanie wrzosu, jeżyny, ostrokrzewu oraz gałęzi iglastych drzew.
Wiosną daniele bardzo lubią zjadać korę – wówczas bowiem jest pełna życiodajnych soków. Najchętniej jadają korę jesionów i klonów, nie wzgardzą jednak też korą topoli czy wierzby.