Charakterystyka ogólna
Dama dama, czyli daniel, to ssak z rodziny jeleniowatych (cervidae) z rzędu parzystokopytnych (artiodactyla). Jest to zwierzę, jak na swoją przynależność rodzinną i rzędową, średniej wielkości. Osiąga długość od 140 do 180 cm, nie licząc ogona, który najczęściej jest długi na ok. 20cm. W kłębie ma od 80 do 90 cm, przy czym byki są znacznie większe od łań. Samce ważą od 50 do 90 kilogramów, zaś samice – od 40 do 60. Daniel naturalnie występował na terenie Bliskiego Wschodu, dziś na wolności już praktycznie nie występuje. Został jednak introdukowany do wielu miejsc na całym globie przez człowieka.
Występował w dużych, starych lasach, na których obrzeżach można było spotkać trawiaste łąki. Daniel to zwierzę całkowicie roślinożerne – zjada przede wszystkim trawę.
Podobnie jak jelenie, daniele żyją w odrębnych stadach samic i samców. Dojrzałość płciową łanie osiągają w wieku 16 miesięcy, byki nieco później. Ich okres reprodukcyjny, zwany bekowiskiem, rozpoczyna się, w Europie, jesienią – na przełomie października i listopada. Ciąża trwa od 225 do 234 dni, w 99 procentach przypadków rodzi się jedynie jedno młode. Nigdy nie występują więcej niż 2. Daniele żyją, w niewoli, średnio 20 lat, chociaż rekord wynosi aż 34 lata. Danieli jest aktualnie sporo – w bardzo licznych na całym świecie hodowlach żyje ich grubo ponad 200 tysięcy. Nie jest objęty typową ochroną prawną – nie występuje na wolności, a jedynie w parkach narodowych, ogrodach zoologicznych czy w hodowlach prywatnych.